Zasady ewakuacji z rejonu zagrożenia

 

Realizacja zadań wynikających z obowiązku ochrony przeciwpożarowej

Omawiając temat ewakuacji skupimy się na dwóch podstawowych zagrożeniach występujących najczęściej w naszym środowisku, a mianowicie pożarach (część pierwsza)
i zagrożeniu spowodowanym potencjalnym ładunkiem wybuchowym (bombą) – w kolejnym numerze.

Wszyscy wiemy, iż „każdy, kto zauważy pożar lub inne miejscowe zagrożenie, zobowiązany jest niezwłocznie zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia oraz jednostkę ochrony przeciwpożarowej, bądź policję i inne służby w zależności od potrzeb (pogotowie, pogotowie energetyczne, gazowe, wodociągowe itp.)”.

Właściciel lub zarządca obiektu zaznajamia (prowadzi szkolenie w taki sposób aby sprawdzić przyswojenie wiedzy i umiejętności praktycznych) pracowników z przepisami przeciwpożarowymi,
a ci winni znać swoje zadania na wypadek pożaru, czyli:

  1. umieć alarmować straż pożarną (tel. 998, komórkowy 112, podając dokładnie gdzie się pali tj. adres, nazwę obiektu, jak tam dojechać (gdy jest utrudniony dojazd np. zimą), na której kondygnacji się pali (na którym piętrze), co się pali (mieszkanie, piwnica, sklep, biuro, magazyn), czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego, swoje imię i nazwisko oraz numer telefonu, z którego zgłaszana jest informacja o zdarzeniu),
  2. umieć posługiwać się podręcznym sprzętem gaśniczym (gaśnice, hydranty, koce itp.),
  3. umieć zachować spokój i ostrzec współpracowników,
  4. natychmiast opuścić miejsca niebezpieczne oznakowanymi drogami ewakuacyjnymi, a w razie zadymienia przemieszczać się trzymając głowę na wysokości ok. 1 m, zasłaniając usta zwilżoną chusteczką lub kawałkiem materiału (ochrona przed dymem i ciepłem),
  5. nie używać wind do ewakuacji,
  6. dodatkowo służby gospodarcze: odłączyć spod napięcia urządzenia elektryczne, wyłączyć instalacje wentylacyjne, zamknąć główny zawór gazowy,
  7. nie narażając własnego bezpieczeństwa, uczestniczyć w działaniach ratowniczo-gaśniczych, aż do czasu przybycia straży pożarnej, a następnie udzielić dowódcy sekcji stosownych informacji (czy wszyscy opuścili budynek, na którym piętrze i w jakim pomieszczeniu się pali, gdzie jest zawór prądu, gazu itp.), przekazać plany budynku, dróg ewakuacyjnych i ratunkowych.

Należy pamiętać również o konieczności udzielenia pomocy osobom poszkodowanym lub zagrożonym oraz zaopiekowania się osobami niepełnosprawnymi, starszymi, dziećmi oraz nie będącymi pracownikami, a co za tym idzie nie znającymi obiektu (np. w sklepach, szpitalach, urzędach itp.)

Jeżeli jest taka możliwość, warto zabezpieczyć mienie przed pożarem i osobami postronnymi, mając jednak zawsze na uwadze w pierwszej kolejności zdrowie i życie własne oraz osób będących w budynku.

Właściciel lub zarządca obiektu zawierającego strefę pożarową przeznaczoną dla ponad 50 osób będących jej stałymi użytkownikami (poza budynkami mieszkalnymi), zobowiązany jest (zgodnie z § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21.04.2006r. W sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów), co najmniej raz na dwa lata, przeprowadzić praktyczne sprawdzenie organizacji oraz warunków ewakuacji.

O terminie planowanych ćwiczeń ewakuacyjnych powinien co najmniej 7 dni wcześniej powiadomić właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.

Zdania odnośnie sposobu organizacji ćwiczeń ewakuacyjnych są podzielone, podobnie jak kwestia informowania pracowników, bądź utrzymywani terminu ćwiczeń w tajemnicy. Istnieje też wiele rodzajów scenariusza samych ćwiczeń, począwszy od zwykłego wyprowadzenia pracowników na miejsce zbiórki ewakuacyjnej, na czynnej współpracy z PSP kończąc (zadymienie obiektu, wykorzystanie fantoma itp.).

Planowane ćwiczenia ewakuacyjne najlepiej utrzymać w tajemnicy przed pracownikami, w celu rzeczywistego sprawdzenia ich zachowania na wypadek zagrożenia oraz korzystania z pomocy jednostek PSP przy organizacji ewakuacji. Wiadomo jest przecież, że element wizualny w postaci czarnego dymu np. z racy dymnej użytej przez strażaków lub białego gazu kosmetycznego, zdecydowanie bardziej przemawia do pracowników, aniżeli „suche” wołanie „uwaga pali się”. Dodatkowo w przypadku skorzystania z pomocy przedstawicieli ze strony PSP (np. w cywilu obserwujących wewnątrz Zakładu przebieg ewakuacji), możemy dowiedzieć się o błędach jakie popełniamy i jakie należy wyeliminować w celu usprawnienia całej akcji.

Podczas każdej ewakuacji niezwykle ważny jest czas reakcji. W przypadku, gdy obiekt wyposażony jest w system sygnalizacji pożaru, czas dotarcia informacji
(do właściciela, zarządcy, dyrektora i PSP) będzie stosunkowo krótki.

W pozostałych obiektach, to ludzie muszą ocenić rodzaj zagrożenia, ugasić potencjalny pożar stosując podręczny sprzęt gaśniczy występujący w budynku lub w razie pożaru o większych rozmiarach, zawiadomić jednostki PSP. Zazwyczaj ewakuacja ogłaszana jest poprzez alarm, radiowęzeł, dzwonki, czy też ręczną syrenę alarmową. Warto również wyznaczyć pracownika (-ków), którzy dodatkowo głosowo będą powiadamiali o zagrożeniu.

Przeprowadzając ewakuację należy pamiętać o podstawowych zasadach, które pomogą zapewnić bezpieczeństwo i sprawne opuszczenie budynku:

  1. jako pierwsze ewakuować (najbliższą drogą ewakuacyjną i do najbliższego wyjścia ewakuacyjnego), osoby z miejsca, w którym powstał pożar,
  2. następnie dzieci, osoby starsze i niepełnosprawne, wymagające pomocy osób trzecich przy poruszaniu się,
  3. zabrać ze sobą niezbędne rzeczy (torebki, dokumenty, portfele, odzież wierzchnią w okresie zimowym),
  4. zamknąć okna i drzwi, pamiętając przy tym, by drzwi nie zostały zamknięte na klucz,
  5. w przypadku zadymienia poruszać się w pozycji pochylonej (jak najniżej podłogi) zasłaniając usta i nos mokrą chusteczką lub kawałkami ubrania,
  6. korzystać z najbliższej drogi i najbliższego wyjścia ewakuacyjnego, jednak w przypadku odcięcia drogi ewakuacyjnej, zebrać się w pomieszczeniu najbardziej oddalonym od miejsca, gdzie się pali i stamtąd wezwać pomoc oraz oczekiwać na jednostki PSP,
  7. wyznaczyć osoby odpowiedzialne za zabezpieczenie wejścia/wyjścia do/z budynków, tak, by osoby niepowołane nie dostały się do wewnątrz, a przybyli na miejsce strażacy zostali poinformowani o źródle pożaru i jego miejscu.

Znajdując się na zewnątrz budynku, w miejscu bezpiecznym (miejscu zbiórki ewakuacyjnej) należy sprawdzić, czy wszystkie osoby opuściły budynek (zgodnie z listą obecności, dziennikiem itp.) oraz zameldować o tym przełożonemu, który poinformuje o stanie osobowym dowódcę akcji ratowniczo – gaśniczej. Warto tu zwrócić uwagę, by przełożeni egzekwowali od podległych pracowników, podpisywanie się na liście obecności automatycznie, tj. zaraz po przyjściu do pracy, tak, by w razie zagrożenia można było za ich pomocą (list) ustalić faktyczny stan osobowy.

Ważne jest także, by droga dojazdowa (droga pożarowa) do Zakładu pracy była drożna, z możliwością dotarcia pojazdów PSP jak najbliżej obiektu.

Utrudnione jest to zwłaszcza w takich zakładach pracy jak urzędy, sklepy, szpitale itp. gdzie od osób z zewnątrz (nie będących pracownikami) trudno wyegzekwować przestrzeganie przepisów.

Należy pamiętać również, by zachować swobodny, nieograniczony żadnymi przedmiotami, dostęp do głównego wyłącznika prądu, UPS (awaryjnego podtrzymywania napięcia), gaśnic, hydrantów, koców gaśniczych, czy też wyjść ewakuacyjnych, tak, by w razie konieczności można było z nich swobodnie skorzystać.

Niezmierne ważne jest, by każdy zarządca, właściciel, dyrektor, czy też inna osoba odpowiedzialna za pracowników, w sposób niezwykle odpowiedzialny podchodziła do problemów ochrony przeciwpożarowej i związanej z nimi ewakuacji, co niewątpliwie w przypadku rzeczywistego zagrożenia pozwoli na uniknięcie nieszczęścia.

888 444 998 biuro@fireshop.pl

© Copyrigths 2018 Fireshop.pl